Luna Abyss

Anasayfa > Aksiyon

Sen Fawkes’sın. Luna adlı taklit ayda hapis yatıyorsun. Ceza indirimi için “Abyss” denen dev terk edilmiş megayapının derinliklerine iniyorsun. Unutulmuş teknoloji topla, eski koloninin sırlarını çöz, yapay gardiyan Aylin’in gözetiminde hayatta kal. Karşına çıkanlar? Deli gibi mermi yağdıran düşmanlar, akıl almaz platform sekansları ve boss’lar ki… onlar ayrı bir sanat eseri.
Kulağa “Metroid Prime + Nier Automata + Doom” karışımı gibi geliyor değil mi? Çünkü tam da öyle. 7 yılda pişmiş indie bir bomba.

Bu oyun “rahatla” demiyor, direkt “Dodge’la ya da öl” diyor. Bullet hell mekanikleri o kadar yoğun ki, bir ara ekrana “Kardeş bu mermiler Tinder’da sağdan sola kaydırmadan beter!” diye bağırdım. Fawkes hapisten kurtulmak için iniyor aşağıya ama ben oynarken “Abi bu Abyss’ten kurtulmak daha zor, burası sonsuz loop” moduna girdim.
Platforming inanılmaz akıcı. Duvar koşuyor, çift zıplıyor, havada takla atıyorsun… Adeta ayda breakdance yapan bir mahkum. Ama boss fight’lara gelince iş değişiyor. O boss’lardan biri var ya, mermi desenini görünce “Bu pattern mi yoksa modern sanat mı?” dedim. Kaçarken bir yandan da “Fawkes senin suçun neydi de bunu hak ettin?” diye düşünüyor insan.
Hikaye kısmı karanlık, gizemli ve bol felsefi. Yapay zekâ gardiyan Aylin’le muhabbetlerin “Siri ama psikopat” modu gibi. Bazen o kadar derin dalıyor ki “Tamam kardeşim, ben sadece mermi kaçırmak istedim, felsefe dersi istememiştim” diyorum. Ama atmosfer o kadar güçlü ki, terk edilmiş kolonide yürürken gerçekçi bir yalnızlık hissi vuruyor.