Birdwatching Notebook

Anasayfa > Açık Dünya Oyunları

Ekranının köşesine minicik bir postcard (kartpostal) yerleştiriyorsun. O kartpostal senin balkonun, orman kenarın, çöl kayalığın ya da yağmur ormanı köşen oluyor. Dekorasyon yapıyorsun: saksılar, kuş evleri, çiçekler, minik mobilyalar… Ne kadar güzel düzenlersen o kadar kuş geliyor. Kuşlar geliyor, poz veriyor, sen de not defterine (notebook) kaydediyorsun. Tamamen idle. Yani oyunu kapatıp işine gücüne bakabilirsin, döndüğünde yeni ziyaretçilerle karşılaşabilirsin.
Kulağa aşırı sakin geliyor değil mi? Ama yalan söylüyor.
Bu oyun “sadece rahatla” diyor ama bir süre sonra kuş manyağı oluyorsun. Ben denedim (diyelim ki), “Şu mavi tüylü olanı bir daha göreyim” diye 3 saat geçti fark etmedim. Adeta “Hadi bir kuş daha, son bir tane” tuzağı. Tam bir “bir dakika daha” oyunu. Kuşlar o kadar tatlı ki, gerçek hayatta pencereden bakarken “ulan bu oyundaki kadar çeşit yok” diye isyan ediyorsun.
Dekorasyon kısmı çok tatlı. Balkonunu süslerken “Şu çiçeği şuraya koysam kuşlar Tinder’da profilimi beğenir mi?” diye düşünmeye başlıyorsun. Özellikle yağmur ormanı temasında gelen papağanlar var ya… O papağanlar bana bakıp “Sen hâlâ burada mısın?” der gibi. Ben de “Kardeş senin yüzünden iş yapamıyorum” diyorum.
En komik yanı: Oyunun amacı çok huzurlu ama unlock manyaklığı yüzünden stres yapıyorsun. PC Gamer’in dediği gibi “relaxing idler” diye başlıyorsun, “unlock-obsessed birdmania” ile bitiriyorsun. Ben bir ara “Kahrolası Flamingo’yu niye görmüyorum?!” diye ekrana bağırdım. Kuşlar benden daha sakin.